“De Ruwaard”

Langzaamaan verdwijnt de Ruwaard.
Grond die eens zo dierbaar was
Waar we als kinderen bloemen plukten
langs het boeren erf graag.
Waar de boer in het vroege voorjaar
Ploegen, zaaien, zagen ging.
Waar het paard en veulens draafden
en de was te drogen hing.

Velen gingen reeds verhuizen,
zochten elders een bestaan
maar de herinnering aan de Ruwaard
is met allen mee gegaan.

Maar al hebben we nu betere huizen
en ook heel wat meer gemak,
toch waren wij ook tevreden
onder het oude strooien dak.

Waar we vreesden voor het onweer
en de sterke westenwind,
waar we biddend samen kwamen
voor een overleden vriend.

En al gaat ze nu verdwijnen
en waant ge nog zo primitief,
wij zullen u toch nooit vergeten
wij hebben u nog altijd lief

Een mooi gedicht over de veranderingen in en van de wijk Ruwaard.

De redactie Wijk Ruwaard heeft dit gedicht ontvangen met verzoek het op de website te plaatsen in de hoop dat iemand het herkent en ons kan doorgeven wie de schrijver van dit gedicht is.

Mocht je het gedicht herkennen en je kunt ons verder helpen met de zoektocht, laat het ons weten.
Je kunt een mail sturen naar info@wijkruwaard.nl

Bij voorbaat dank voor je medewerking..